SIMASZKO (właśc. Szamis) M o r i s D a w i d o w i c z, ur. 18 III 1924 Odessa, prozaik. W 1950 ukończył dziennikarstwo na Uniwersytecie Kazachskim. Znany jest jako autor powieści historycznych z dziejów Azji Środkowej i Bliskiego Wschodu. Publikował swoje utwory od 1948, ale popularność zdobył dopiero w 1958 powieścią W czarnych pieskach (Wśród czarnych piasków), którą należy uznać za jego właściwy debiut. Opisuje w niej wydarzenia wojny domowej na radzieckim Wschodzie, walk z basmaczami, zderzenie tradycji wschodniej z ideałami rewolucji. W utworach poświęconych historii Wschodu sięga do wydarzeń, które nie zwróciły na siebie uwagi historyków. Opisując zmagania despotyzmu, tyranii z wolną myślą, stara się oddać koloryt czasu i miejsca. W powieściach hkuszenije Fragi (1960, Kuszenie Fragi) i Hadż Chajjam (1965, Hadżi Chajjam) opisuje życie turkmeńskiego poety XVIII w. Machtumkuli i perskiego oraz tadżyckiego poety XI/XII w. - Omara Chajjama. Do tej ostatniej postaci powrócił w powieści Dłużnik Dabira (Iskuplenije Dabira, 1979). Akcja powieści Mag ze świątyni Ognia (Mazdak, 1971) rozgrywa się na przełomie V i VI w. W jej centrum znajduje się tragiczna postać kapłana, a zarazem proroka i reformatora religijnego epoki Sasanidów. W.O.
